ตอนที่มาที่ญี่ปุ่น สิ่งที่รู้สึกว่าแปลกกับเมืองไทยก็คือบันไดเลื่อนนี่แหละ

วันแรกที่เรามาเลยอะ เวลาไปขึ้นรถไฟก็ต้องไปขึ้นบันไดเลื่อนถึงไปชานชาลาได้ เราก็เดินคุยกันไป แล้วพอถึงเวลาขึ้นบันไดเลื่อนก็แบบคนไทยนี่แหละ เราก็ยืนคุยแบบสองคนยืนขั้นเดียวกันคุยกันอะ พอขึ้นไปได้สักพักก็รู้สึกว่ามีสายตาเขม่นมาที่เราเยอะแยะ และแล้วรุ่นพี่ที่เคยมาญี่ปุ่นก็สะกิด แล้วบอกว่าให้ชิดซ้าย เราก็งงๆว่าทำไมหว่า พอเราเดินมาชิดปุ๊บ อ๋อทันที เพราะว่าไอ้คนเจ้าของสายตาที่เขม่นมาทั้งหลายเขาก็รีบเดินขึ้นบันไดอย่างรวดเร็ว ผ่านเลนที่เราหลบออกมาเมื่อตะกี้ ก็เลยได้ความว่าเลนขวาไว้สำหรับคนที่รีบอะนะ ไอ้เราก็ว่า แหมคนญี่ปุ่นจะรีบอะไรกันนักกันหนาฟะ ต้องประมาณสองสามวัน กว่าจะชินกับการขึ้นบันไดเลื่อนทางเดียวเนี่ย งิงิ

เรื่องยังไม่จบเท่านี้ พอมาอาทิตย์ถัดมา ไปโอซาก้า เพราะไปงาน Panasonic Scholarship Orientation ปรากฏว่าเราก็ขึ้นบันไดเลื่อนเหมือนเดิม ชิดซ้ายกะเพื่อนอีกสองคน ปรากฏว่าไอ้เราก็เห็นลุงคนที่ยืนข้างล่างเรามันยืนชิดขวา ก็งง แบบว่าเอ๊ะทำไมคนโอซาก้านี่ทำตัวแบบนี้ คือว่าเคยได้ยินมาว่าคนโอซาก้าจะนิสัยไม่เหมือนคนโตเกียวเลยแม้แต่น้อย ก็เลยคิดไปแบบนี้ ตอนนั้นมีลุงคนนั้นคนเดียว ก็เลยไม่คิดอะไรมาก พอวันถัดมา เอ๊ะขึ้นบันไดชิดขวากันหมดเลย ก็เลยเริ่มเอะใจ ปรากฏว่าคนโอซาก้าไม่เหมือนโตเกียวจริงๆด้วย คือเขายืนชิดขวากันหมด >< เบบว่าแอบเซ็ง ทำไมมันต้องชิดไม่เหมือนกันด้วยฟะ เลยกลายเป็นกระเหรี่ยงเข้ากรุงรอบที่สอง ฮ่าๆ ก็เลยสรุปได้ว่า ยืนชิดให้เหมือนชาวบ้านดีที่สุด

จบ… ไว้ว่างๆจะมาอัพใหม่แล้วกันเนอะ มีอะไรแปลกๆมากมายไว้จะมาเล่าต่อนะครับ