| Isarun's profileIsaBlog | Help |
นักวิจัยระดับเทพ VS ผู้บริหารระดับโลก
นักวิจัยระดับเทพ เมื่อพูดถึงคนนี้ ใครๆก็จะนึกถึงนักวิทยาศาสตร์ผู้เรียกได้ว่าตำรา Encyclopedia เคลื่อนที่เลยก็ว่าได้ คนคนนี้เป็นผู้เชี่ยวชาญในศาสตร์แขนงหนึ่งอย่างถ่องแท้ ไม่ว่าจะถามอะไร ถ้าเกี่ยวกับงานนั้น เขาก็รู้ไปหมด เขาใช้ชีวิตในห้องวิจัยอย่างมีความสุขกับสิ่งที่เขาชอบทำ กับสิ่งที่เขาศึกษาเรียนรู้มาตลอดชีวิต กับสิ่งที่เขาเชี่ยวชาญจนเรียกได้ว่าระดับเทพเลยทีเดียว ในแต่ละวันเขาไม่จำเป็นต้องรีบร้อนกับชีวิตมาก แต่ความสนุกของงานที่เขาทำ ที่เขาวิจัยอยู่นั้น มันจะกระตุ้นให้เขาทำงานได้โดยไม่มีเบื่อ บางครั้งอาจจะเกิดความล้า ความเหนื่อย ความท้อบ้าง แต่เมื่องานเสร็จ สำเร็จตามที่ตั้งใจไว้แล้ว เขาก็จะเกิดความภูมิใจ และความสุขอันล้นพ้นก็จะประดังเข้ามายังตัวเขา คนคนนี้ผลิตงานวิจัยออกมาให้ประโยชน์แก่โลกมากมาย ถ้าเป็นศาสตร์ด้านนี้ ไม่ว่าใครก็ต้องคิดถึงคนคนนี้ ไม่ว่าใครๆก็เคารพนับถือ และยกย่องเขาในฐานะผู้สร้างผลงานเทพให้แก่โลกใบนี้ เมื่อเทคโนโลยีต่างๆมีความก้าวหน้าไป เขาก็ไม่หยุดยั้งที่จะทำมันมาประยุกต์ใช้ เพื่อผลิตงานวิจัยต่างๆออกมาอีกต่อไปเรื่อยๆ
ผู้บริหารระดับโลก ไม่มีใครไม่รู้จักเขา... แค่ได้ยินชื่อของเขา ทุกๆคนก็จะนึกถึงความยิ่งใหญ่ของเขา... ทุกๆคนยกย่องเขา และให้ความเคารพนับถืออย่างสูง ไม่ว่าคนคนนี้จะทำอะไรทุกๆคนก็จะคล้อยตาม เพราะว่าเขาเป็นผู้บริหารระดับสูงบริษัทใหญ่ระดับโลกแห่งหนึ่ง เขาเป็นผู้บริหาร ซึ่งไต่เต้ามาตำแหน่งนี้ด้วยตัวเอง เริ่มจากตำแหน่งเล็กๆ แล้วค่อยๆเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ แล้วเขาก็มาเป็นผู้บริการด้วยความสามารถของเขาเอง เนื่องจากเขาเป็นคนถ่อมตัว ทุกๆคนจึงยอมรับในความสามารถของเขา และน้อยคนนักที่จะหมั่นไส้เขา เมื่อชื่อเขาเข้าหูใคร สิ่งที่ตอบออกมาจะมีแต่ความยกย่องในความสามารถ และอิจฉาในรายได้อันมากมายมหาศาลของเขา เพราะตำแหน่งนี้เป็นตำแหน่งที่หลายๆคนในโลกอยากจะเป็นกันทั้งนั้น
......
แล้วเราหละ ในอนาคตอยากเป็นแบบไหน ... อยากจะทำอะไร ... อยากเป็น ไอน์สไตน์ หรืออยากเป็น บิล เกต ... ในที่สุดแล้วอยากให้ชีวิตเป็นอย่างไร เราเห็นภาพตัวเองเป็นยังไงในอนาคต ...
... ตอนนี้กำลังรู้สึกเลือกไม่ถูก ว่าในอนาคต สุดท้ายแล้วอยากจะเป็นผู้บริหาร เป็นเจ้าของบริษัท หรือเป็นนักวิจัยดี แม้ว่าคงไม่ได้เป็นระดับเทพ ระดับโลกอย่างนั้น
บางครั้ง เราก็รู้สึกอยากทำอะไรที่มันสนุกๆ อยากเขียนโปรแกรมเอง ลงโค้ดเอง ทำอะไรที่เราชอบ อยากพัฒนา คิดค้นเทคโนโลยีใหม่ๆ ให้กับโลกนี้ แต่บางครั้ง เราก็รู้สึกว่าการทำงานพวกนั้น การเขียนโค้ด หรือการวิจัยต่างๆ มันไม่สามารถทำรายได้ให้เราได้เท่าไหร่ บางครั้งก็เลยคิดว่าอนาคต สุดท้ายแล้วทางที่ดีเราก็ควรจะต้องต้องเป็นคนดูแลงาน เป็นคนแบ่งงานให้คนอื่นทำ เป็นคนจัดการ ควบคุมโปรเจคนั้นให้สำเร็จ ให้เด็กๆเขาโค้ดกันไป เราไปนั่งวุ่นวายกับเอกสารเป็นกองข้างหน้าดีกว่า ... ... ...
ยังนึกไม่ออกเลยว่าในอนาคตอยากจะเป็นแบบไหนดี แต่ยังไงช่วงนี้ก็ใช้ชีวิตแบบนี้ไปก่อนละกัน เรียนต่อปริญญาโทที่จุฬา ช่วงที่เรียนก็หาทุนไปเรียนต่อเมืองนอก (ยังไม่รูเลยเรียนด้านไหนดี) ระหว่างนี้ก็รับเขียนโปรแกรมมือถือไปด้วย ฟังดูชีวิตช่วงนี้ก็น่าสนุกดีเนอะ งั้นอนาคตจะเป็นยังไงก็ช่างมันก่อนละกัน ... ... (จบแล้วถึงรู้ใช่มะว่าเป็นหัวข้อการบ่น นั่นเอง 555+ ขอบคุณที่โดนหลอกอ่านจนจบนะครับ) Comments (9)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://isaklui.spaces.live.com/blog/cns!79E15620144C9C9E!330.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|